Dag 22: Back to the Future

Deze dag stond in het teken van back to the future. Oftewel weer 9 uur vooruit naar Nederland. In de ochtend zijn we nog even naar Redondo beach en Manhattan beach
geweest. Manhatten beach vonden wij leuker en sfeerlijker dan Redondo beach. Hier hebben we dan ook onze laatste zonnestralen meegepakt.
Na Manhattan beach was het tijd om de auto in te leveren. Toen we de auto kregen stond er 1783 Mile op. Bij het inleveren stond er 5169 Mile op de teller. Dit betekent
dat we dus 3386 Mile (5448 KM) hebben gereden.

Los Angeles LAX Airport

Los Angeles LAX Airport

Het inleveren ging voorspoedig en we waren ruim op tijd op het vliegveld om in te checken. Na het inchecken zagen we bij de douane dat Fleur haar koffer werd
opengemaakt (gelukkig de slotjes niet voor niks gekocht). Uiteindelijk bekeken ze enkel de boeken die in haar tas zaten. Ze dachten zeker een koffer naar Amsterdam met
boeken. Daar moet drugs in zitten? Ook werd je bijna letterlijk uitgekleed. Je werd gescreend waarbij je letterlijk in je naakie stond. Ook helemaal schoenen uit.
Beetje overdreven allemaal, maarja.

De afsluiting van de vakantie

De afsluiting van de vakantie

De vluchten verliepen zorgvuldig. We werden na de start in L.A. gelijk op de hoogte gebracht van de 6-0 overwinning van Nederland. Na een reis van ongeveer 12 uur zijn
we op zondag om 15.15 geland op Schiphol. Voor ons gevoel was het toen nog midden in de nacht. We werden opgehaald door Willeke en Viola. Met dank aan Viola hebben de
vakantie in stijl afgesloten bij de MC Donalds.

Geplaatst in Amerika | Een reactie plaatsen

Dag 21: Van San Luis Obispo naar Los Angeles

De ingang van Neverland Ranch

De ingang van Neverland Ranch

Vandaag onze laatste, grote rit van de vakantie terug naar L.A.  Gisteren hadden we besloten om een kleine omweg te maken naar Neverland. Neverland is het voormalige landgoed van Michael Jackson. In 1988 werd de Neverland Ranch geopend als privépretpark en huis van Michael Jackson. Het terrein is gebruikt voor diverse evenementen, waaronder het huwelijk van Elizabeth Taylor met Larry Fortensky. Op de ranch verbleven, op uitnodiging van Jackson zelf, vaak kinderen. Het laatste weten we allemaal waartoe dat geleid heeft. Helaas heeft de nieuwe eigenaar de tekst op het hekwerk weggehaald. Er hingen wel nog collages als eerbetoon aan Michael Jackson.

Malibu met zijn strandhuizen

Malibu met zijn strandhuizen

Na deze kleine omweg zijn we onze route vervolgd naar Los Angeles. De volgende plaats op de route was Santa Barbara. Deze stad is tegenwoordig geliefd bij de toeristen en enkele beroemde sterren waaronder Oprah Winfrey.
Onze volgende bestemming was vervolgens Malibu. Malibu is een voorstad van L.A. die bekend staat om zijn mooie en dure strandhuizen. Ook hier hebben een aantal celebrities hun huis dan wel strandhuis.

De Santa Monica Pier

De Santa Monica Pier

Na Malibu reden we Los Angeles binnen. Onze eerste stop in L.A. was de Santa Monica pier. De Santa Monica pier is tegenwoordig een toeristiche trekpleister. Een deel van de pier is zelfs ingericht als pretpark. Tevens bevindt zich op de pier het einde van de route 66.

Traffic jam in L.A.

Traffic jam in L.A.

Na de pier wou Fleur nog wat souveniertje halen in Hollywood. Dat hebben we geweten. Het was al na 3 uur en dat betekent drukte in L.A. Over een stukje van 2o minuten hebben we maar een uur gedaan. En na de souveniertjes moesten we nog naar het hotel. Gelukkig was er op het tweede stuk Freeway een carpool baan. Na het inchecken hebben we nog een hapje bij de Mexicaan gegeten. En daarna was het echt tijd om definitief onze koffers te pakken voor de terugreis en ons klaar te maken voor ‘back to the future’ …

Geplaatst in Amerika | Een reactie plaatsen

Dag 20: van San Francisco naar San Luis Obispo

Ons voornamelijkste uitzicht tijdens onze rit

Ons voornamelijkste uitzicht tijdens onze rit

Helaas zit onze vakantie er alweer bijna op. We hebben besloten om langs de kust terug te rijden van San Francisco naar ons startpunt 3 weken geleden; Los Angeles. Je rijdt daar vlak naast de Pacific aan de ene kant en aan de kant de bergen. Het was een stevige rit met vele dalingen en hellingen. Tijdens het rijden zijn we geregeld  gestopt om even het uitzicht te bewonderen. Overal zie je kleine stranden of baaien. Maar vooral veel stukken waar rotsen vanaf de wegzijde loodrecht naar beneden gaan tot in de zee. Zo af en toe kwam je een verdwaalde surfer tegen. Echt zwemmen is dan ook niet aan te raden. De temperatuur van het water is echt veel te koud!

Lekker koud bij Point Lobos

Lekker koud bij Point Lobos

Ook zijn we even gestopt bij San Simeon Bay. Hier ligt Point Lobos waar het helemaal bezaaid is met zeeleeuwen. En koud dat het er was! Nouja, het kwam natuurlijk voornamelijk door de wind. Maar de dieren hadden er blijkbaar geen moeite mee. Die lagen lekker te bakken op het strand.

Fleur in de Stille Oceaan

Fleur in de Stille Oceaan

Toen kwamen we rond half 5 aan bij ons tussenstation; San Luis Obispo. Snel onze spullen op de kamer gezet om nog even snel naar het stand te gaan. Even pootje baden in de Stille Oceaan en een wandelingetje maken. Veel zul je dat namelijk niet meemaken in je leven. Maar het was inderdaad koud! Onderweg kwamen we ook nog een eng lang dierding tegen. Echt goor haha. Daarna was het tijd om weer terug naar de auto te gaan voor het avondeten. Fleur wilde nog 1 keer in de zee staan. En dat heeft ze geweten. Uitgerekend toen kwam er een flinke golf aan! Fleur probeerde nog naar de wal te rennen, maar het was te laat… De onderkant van Fleur d’r broek was kletsnat. En Rolf natuurlijk lachen…

Morgen rijden we verder. Wordt vervolgd…

PS: We hebben hier een snelle internetverbinding! We hebben dus nog wat foto’s kunnen toevoegen bij de oudere berichten. Misschien leuk om te kijken :)

Geplaatst in Amerika | Een reactie plaatsen

Dag 19: San Francisco

De Golden Gate brug. Om de tweede pilaar hangen een paar wolken.

De Golden Gate brug. Om de tweede pilaar hangen een paar wolken.

Vandaag gaan we een stukje fietsen door San Francisco. Een stukje houdt in ongeveer 30 km. Van deze 30 km waren weinig vlakke stukjes aangezien San Francisco op heuvels is gebouwd. We zijn begonnen bij Pier 39 en vervolgens langs de bay richting de Golden Gate brug. Als eerst zijn we naar de onderkant van de brug gereden om hier vandaan foto’s te maken. Na deze foto’s zijn we begonnen met de klim van de wereldberoemde brug die 27 mei j.l. zijn 75e verjaardag vierde. De Golden Gate Bridge is een hangbrug over de zeestraat Golden Gate, de opening van de Baai van San Francisco in de Stille Oceaan. De brug maakt deel uit van zowel U.S. Route 101 en de California State Route 1 en verbindt het Schiereiland van San Francisco met Marin County ten noorden van de metropool San Francisco.

De skyline van San Francisco vanaf de ferry.

De skyline van San Francisco vanaf de ferry.

Na de brug zijn we het schiereiland opgefietst. Je had een korte en een lange route. Uiteraard hebben wij voor de lange gekozen. De route bracht je o.a. langs:
- Het plaatsje Sausalito. Dit plaatsje ligt aan de andere kant van de baai en is het eindpunt van de korte route.
- Een aantal woonboten wat hier in Amerika vrij bijzonder is.
- Old Mill park, in dit park vind je een aantal bomen welke tot de hoogste ter wereld behoren.
- Het plaatsje Tiberon. Het plaatsje ligt ook aan de andere kant van de baai en is het eindpunt van de lange route. We zijn vervolgens met de ferry terug gegaan naar San Francisco.

Nadat we onze fietsen hebben ingeleverd, zijn we nog even naar Mason street geweest. Dit is het beginpunt van 2 van de 3 kabeltramlijnen. Het bijzondere aan dit punt is dat de trams met de hand worden gedraaid.

Geplaatst in Amerika | 1 reactie

Dag 18: San Francisco

Vandaag zijn we op tijd opgestaan omdat we om 10.30 de boot naar Alcatraz hadden. Toen we bij de boot waren bleek dat Fleur haar camera was vergeten in het hotel. Gelukkig hadden we genoeg tijd om deze nog even op te halen. Het was maar goed dat we van tevoren kaartjes hadden gekocht. De eerst volgende mogelijkheid om kaartjes te kopen was 2 dagen later. Het schijnt nogal toeristisch te zijn ;) .

Fleur in een Alcatraz cel

Fleur in een Alcatraz cel

Nadat de boot was aangemeerd zijn we Alcatraz gaan verkennen. Bij de prijs zat een audio tour inbegrepen wat wel zo makkelijk was.
Alcatraz is een eiland in de Baai van San Francisco. Van 1934 tot 1963 was het in gebruik als zwaar beveiligde gevangenis. 1545 gevangenen hebben het eiland als standplaats gehad. De beslissing om van Alcatraz een gevangenis te maken kwam vanwege de afgelegen ligging en de sterke stromingen in de baai, die het zo goed als onmogelijk zouden maken om te ontsnappen.

Er zijn verschillende ontsnappingspogingen gedaan, maar officieel is het nooit iemand gelukt om te ontsnappen. In totaal waren er 36 gevangenen betrokken bij 14 ontsnappingspogingen. Daarvan werden er 23 weer gearresteerd, zes doodgeschoten en twee zijn vermoedelijk verdronken.

Twee van de drie cellen van Frank Morris en de broers John en Clarence Anglin na de ontsnapping.

Twee van de drie cellen van Frank Morris en de broers John en Clarence Anglin na de ontsnapping.

De gewelddadigste uitbraakpoging vond plaats op 2 mei 1946 en leidde tot de Slag om Alcatraz. Op 11 juni 1962 zou er echter  toch een succesvolle ontsnapping plaats hebben gevonden. Frank Morris en de broers John en Clarence Anglin ontsnapten volgens de verhalen in een opblaasbaar vlot gemaakt van aan elkaar gelijmde regenjassen. Frank Morris, de leider van de groep, had een bijzonder hoog IQ, en wellicht hebben ze het getij van de San Francisco Bay gebruikt om te ontsnappen. Enkele van hun spullen zijn teruggevonden op Angel Island, maar sommigen gaan er van uit dat ze bij de Golden Gate Bridge aan land zijn gegaan en hun spullen via het getij naar Angel Island hebben laten drijven om de politie op een dwaalspoor te zetten. Van de mannen heeft niemand meer iets vernomen. Men is ervan uitgegaan dat ze verdronken waren, maar dat is niet helemaal zeker. Van deze ontsnappingspoging is een film gemaakt; Escape from Alcatraz genaamd.

Boven het welkoms bord van Alcatraz zie je een tekst die de indianen hebben geschreven. Tijdens de bezetting van Alcatraz

Boven het welkoms bord van Alcatraz zie je een tekst wat de indianen hebben geschreven tijdens de bezetting van Alcatraz.

In 1969 bezette een groep van indianen de rots in de baai. Ze verbleven 2 jaar lang op het eiland, en trachtten op deze wijze hun eis voor een Indiaans Cultureel Centrum kracht bij te zetten. Gelukkig mochten wij wel het eiland gewoon af en zijn we met de boot weer terug gegaan naar San Francisco.

 

 

 

De zeeleeuwen op pier 39

De zeeleeuwen op pier 39

In San Francisco hebben we vervolgens Pier 39 bezocht. Dit is een pier waarop allerlei winkels en eetgelegenheden op zijn gevestigd. Maar de grootste atractie van de pier zijn een kolonie Californische zeeleeuwen. Sinds september 1989 bevinden zij zich op Pier 39. Het aantal zeeleeuwen op de pier kan sterk fluctueren. In november 2009 waren er meer dan 1500 dieren, maar vanaf dat moment begonnen de zeeleeuwen te verdwijnen. In december 2009 waren ze bijna allemaal weg. Hoeveel het er nu waren? Dat was lastig in te schatten. Ze lagen boven, onder en door elkaar.

Na de pier zijn we nog even door San Francisco gereden op zoek naar een aantal bekende huizen. Het eerste huis waar we zijn heengereden was het huis waar de film Mrs.
Doubtfire is opgenomen, op de hoek van de straat Steiner.

De huizen uit de intro van Full House

De huizen uit de intro van Full House

Na dit ‘filmhuis’ zijn we doorgereden naar de huizen die voorkomen in de serie Fullhouse. Het gaat dan om de kleurrijke huizen die vanaf seizoen 4 in de intro te zien zijn. Voor diegene die de serie niet meer kennen, hier een linkje.

 

 

 

De toegangspoort naar China Town

De toegangspoort naar Chinatown

Hierna was het tijd om boodschappen te doen en terug te gaan naar het hotel. Voor het avondeten zijn we naar Chinatown gereden. Buiten Azie vind je hier de grootste groep chinezen bij elkaar. Chin town ontstond in het midden van de 19e eeuw toen het immigranten aantrok die vooral uit de Chinese Guangdong provincie kwamen. De meesten onder hen werden te werk gesteld bij de plaatselijke spoorwegmaatschappij, de Central Pacific Railroad. Ze bouwden al snel binnen de stadsgrenzen een eigen gemeenschap op.  Uiteraard hebben we hier bij de chinees gegeten (is wat anders dan alle hamburgers).

Een kabeltram in San Francisco

Een kabeltram in San Francisco

Na het eten hebben we nog even een kort ritje gemaakt met een van de beroemde kabeltrams. In San Francisco rijden ze met kabeltrams, omdat door de steile heuvels er geen gebruik kan worden gemaakt van een gewone tram. San Francisco is overigens de enige stad ter wereld waar deze trams nog rijden.

Geplaatst in Amerika | 1 reactie

Dag 17: van Yosemite park naar San Francisco

Een uitzichtpunt van de zovelen van Glacier Point

Een uitzichtpunt van de zovelen van Glacier Point

Vandaag gaan we terug naar de California coast. En wel naar San Francisco!
Maar eerst nog even terug gegaan naar Yosemite park. Want vanwege de drukte van gister hebben we niet alles kunnen doen wat op ons lijstje stond. Het was vandaag in elk geval een stuk rustiger. We konden gelijk doorrijden het park in. Onze eerste stop van vandaag was Glacier point. Hier vandaan heb je het mooiste uitzicht op Yosemite valley met zijn watervallen. Hier hebben we dan ook alles bij elkaar een half uurtje rond gelopen.

Na Glacier point was het tijd om naar het andere uiterste puntje van het park te gaan; Mariposa grove. Onderweg moesten we eerst even tanken. Helaas extra duur maar veel verder zouden we niet redden. Terug naar Mariposa grove; hier staan de grootste bomen ter wereld; de sequoia’s. De grove bestaat uit een lower en een upper gedeelte. Je kond een rondwandeling doen door de lower van 3,5 km en de upper 8.5 km. Aangezien wij gister al erg veel gelopen hebben, besloten we lui te doen en de open tram te nemen die langs alle bekende bomen reed. De bomen die we hebben gezien zijn:

Rolf bij de Grizzly Giant

Rolf bij de Grizzly Giant

Grizzly Giant: Deze boom is 2700 jaar oud en is waarschijnlijk de oudste levende sequoia ter wereld. De boom is 63,8 meter hoog. Grizzly Giant heeft aan de voet een doorsnede van 9,2 meter, op 38 meter hoogte is de doorsnede nog 4 meter.

 

 

 

The Fallen Monarch

The Fallen Monarch

Fallen Monarch: Dit is een boom die 300 jaar geleden omgevallen is. Je kan nog goed zien dat de wortels niet diep genoeg waren om de boom bij stormwind voldoende steun te geven.

Wawona Tunnel Tree (ook wel de Fallen Tunnel Tree genoemd): In het jaar 1881 werd een tunnel door deze boom gehakt, die in eerste instantie werd gebruikt voor paard-met-wagen en later ook door auto’s. Door de tunnel, en door het verkeer over het wortelstelsel, verzwakte de boom. In 1969 bezweek de boom dan ook onder het gewicht van de sneeuw op de takken.

California Tunnel Tree: Ook dit is een boom waar een tunnel doorheen is gehakt, en waar paard-met-wagen gebruik van maakten. Deze boom is wel blijven staan. Je kunt er nu doorheen wandelen.

Columbia Tree: dit is, met een hoogte van 88,3 meter, de hoogste boom in Mariposa Grove.

Faithful Couple

Faithful Couple

Faithful Couple: Deze boom heeft aan de voet een doorsnede van 12,2 meter, en is daarmee de dikste boom in dit gebied. Als je omhoog kijkt zie je dat het eigenlijk twee bomen zijn die in elkaar zijn gegroeid. Vanaf een hoogte van ongeveer 15 meter splitst Faithful Couple zich in tweeën.

Telescope Tree: Deze boom leeft nog steeds, ondanks dat hij voor het grootste deel hol is.

Na deze rondrit was het de hoogste tijd om naar San Francisco te gaan. Aangezien we nu vrij laat waren, kwamen we in de Memorial day spit terecht vlak voor San Francisco. Net als in Nederland met een lang weekend wil iedereen weer een keer terug naar huis.
Morgen gaan we naar Alcatraz en de rest van San Francisco verkennen.

Geplaatst in Amerika | 3 Reacties

Dag 16: Yosemite national park

Yosemite is het drukst bezochte park van Amerika. Het heeft van alles; watervallen, bergen en bossen waarvan sommigen met de hoogste bomen ter wereld.

Maandag is het Memorial Day in Amerika. Dit betekent een vrije dag voor de Amerikanen. Dit houdt ook in dat het superdruk in het park zal zijn. Het begon al goed; ongeveer 1,5 mile voor de ingang van het park begon de file (en dan waren we extra vroeg opgestaan). We hadden vrij snel een parkeerplek gevonden en zouden met de shuttle bus verder het park ingaan. Een kleine blunder van het park; voor 10 uur rijden deze bussen slechts om de 20 minuten. Dit betekende dus na ruim 20 minuten een bus die propvol zat en niemand meer bij kon. De volgende kwam gelukkig 5 minuutjes later. Uiteindelijk bleek dat het toch handiger was om bij de volgende halte over te stappen. Dus daar ook na ruim 20 minuten een bus die zo val zat dat er niemand meer bij kon. 5 minuten later gelukkig weer een volgende bus.

Fleur op de misttrail bij de Vernall waterval

Fleur op de misttrail bij de Vernall waterval

Met deze bus zijn we naar het begin van de Mist trail gegaan. In eerste instantie zouden we deze 1,5 mile lopen. Maar hier vonden we het uitzicht op de waterval nog niet zo mooi. Daarom zijn we doorgelopen naar de top van de eerste waterval (Vernal waterval). Het werd ook snel duidelijk waarom dit de Mist trail word genoemd. De nevel die door de Vernal waterval wordt verspreid, daalt als een motregen op je neer. Deze wandeling was 3 km omhoog langs de rotsen heen en uiteraard dezelfde afstand weer naar beneden geklauterd. Maar het uitzicht op de waterval was prachtig. De waterval zelf is 97 meter hoog.

 

Mirror Lake

Mirror Lake

Na de Mist trail zijn we naar het Mirror Lake gegaan. Wij volgden keurig de bordjes naar het meer. Maar achteraf gezien bleek het toch niet de goede route. We kwamen aan de verkeerde kant van het meer uit. Want je zou in het meer de weerspiegeling hebben van de grootste rots van Yosemite park (Half Dome). Het meer bleek ook niet veel meer dan een plasje water te zijn. Het blijkt dat het dan ook een smeltwater meertje is wat in de loop van het jaar helemaal verdwijnt.

Na deze iets langer wandeling dan gedacht (ongeveer 5 km) zijn we teruggegaan naar de bus.

De upper en lower Yosemite waterval

De upper en lower Yosemite waterval

De volgende stop was de Yosemite waterval. Deze bestaat uit een upper en een lower gedeelte. Uiteraard kan je naar de upper lopen (zelfs tot bovenop), maar wij hadden al genoeg gelopen. We zijn dus enkel naar de onderkant van de lower gelopen. Dit was alles bij elkaar nog 1,6km. Het leverde wel mooie foto’s op. Deze watervallen zijn op hun extreemst tijdens de lente en vroege zomer. Eind augustus staan ze zelfs helemaal droog. De beide watervallen bij elkaar zijn 739 meter hoog, dit is de op vier na hoogste ter wereld!

Inmiddels was het tijd geworden om wat te eten. Helaas was het zoals gezegd erg druk in het park. Dat duurde dus ook allemaal wat langer dan verwacht. Er stond nog zoveel op het programma dat we dingen moesten skippen of uitstellen tot morgen.

Tunnelview

Tunnelview

Na het eten zijn we naar de auto gegaan om richting Glacier point voor de zonsondergang te gaan. Glacier point is het mooiste uitzicht punt van het park. Helaas was het zo druk op de weg dat we het niet zouden redden om voor zonsondergang bij Glacier point te komen. Halverwege zijn we dan ook omgekeerd en naar Tunnelview gereden. Dit punt heet zo omdat je daar direct na een tunnel een mooi uitzicht hebt op de Yosemite valley. Je hebt hier ontzettend mooi uitzicht op El Capitan en Bridalveil Fall, met Half Dome op de achtergrond. Dit is een van de meest gefotografeerde panorama’s ter wereld.

Fleur bij de bridalveil waterval

Fleur bij de bridalveil waterval

Na dit mooie punt zijn we nog naar de Bridalveil Fall gegaan. Hij heet zo omdat die iets weg heeft van een sluier van een bruidsjurk. Deze waterval is 189 meter hoog en is uiteraard ook in het voorjaar op zijn mooist.

Na deze waterval besloten we om terug te rijden naar de Yosemite valley om te kijken of we daar ergens wifi konden vinden om de verslagen online te zetten. We bleken niet de enige te zijn in de Yosemite valley. De hele valley stond helemaal vast. Maar uiteindelijk is het ons gelukt om bij een hotel een wifi signaal op te pikken. Daarna zijn we moe maar voldaan naar het hotel gereden.

Geplaatst in Amerika | 1 reactie

Even een kort berichtje tussendoor

Jullie willen het niet weten, maar we staan nu te tappen van een internetverbinding hier ergens in het Yosemite Park. We zijn echt totaal afgezonderd van de wereld. Zowel internet als mobiel bereik is schaars. Of beter gezegd, eigenlijk helemaal niets. Het is een wonder dat we iets gevonden hebben waarmee we in ieder geval de berichten hebben kunnen posten. De foto´s volgen allemaal dus nog. En het belangrijkste; met ons gaat het ook nog allemaal goed :)
Morgen gaan we richting San Francisco. Hopelijk hebben we daar een stuk beter bereik. Dan zullen we gelijk proberen de foto’s van de afgelopen dagen toe te voegen.
We gaan nu richting het hotel. We zijn dood!…

Geplaatst in Amerika | 2 Reacties

Dag 15: Van Death Valley naar Yosemite

Vandaag stond er weer een aardige rit op het programma, namelijk naar Yosemite park. De wind was gelukkig gaan liggen en we zagen de bergen om de valley heen. Opvallend was dat deze bergen bedekt waren met sneeuw.

Na het uitchecken konden we op pad. Totdat Rolf de sleutels in de koffarbak had laten liggen en de bak dicht had gegooid (K.U.T…). Gelukkig was er een behulpzame ranger die ons na ruim 40 minuten kwam bevrijden (we weten gelijk hoe inbrekers een auto openkrijgen).

Onderweg in/naar Yosemite bij de Tioga pass

Onderweg in/naar Yosemite bij de Tioga pass

Na dat incidentje konden we eindelijk op pad. Het werd een rare rit vandaag. We begonnnen in de woestijn waar de temperatuur al snel op liep richting de 40 graden. Hoe dichter we bij Yosemite kwamen, hoe kouder het werd. Gelukkig konden we de Tioga pass over. Deze is normaal tot einde mei soms halverweg juni dicht vanwege sneeuw. Dit scheelde ons 350km omrijden. Toen we de pas opreden werd al snel duidelijk waarom deze zo lang dicht is. De eerste sneeuwvlokken kwamen ons al tegemoet. Op de top van de pas is de toegang van het park. Hier moet je normaal toegang betalen (wij niet, want we hebben een annual pass). Aan de andere kant van de pass lag beduidend meer sneeuw. Wij voelden ons als echte toeristen in onze korte broek en shirt ;) .

Dit staat ons te wachten: Yosemite!

Dit staat ons te wachten: Yosemite!

Op dit moment zitten we 8 mile vanaf het park in de Cedar Lodge. Tijdens het rijden hebben we al een aantal glimpjes van Yosemite kunnen opvangen. En er staat ons wat moois te wachten, dat is een ding dat zeker is. Ook hier helaas geen wifi, of beter gezegd voor $9 dollar. Dit vinden we te duur. Morgen gaan we het park verkennen en het schijnt dat er een MC Donalds in het park zit waar wel gratis wifi is.

Geplaatst in Amerika | Een reactie plaatsen

Dag 14: Van Las Vegas naar Death Valley

We zijn vroeg opgestaan om na ons ontbijt direct door te rijden naar Death Valley, oftewel; de Dodenvallei. Bekent om zijn droogte en warmte. Het warmterecord staat op 134 Fahrenheit (57 graden Celcius). Alleen de Sahara is ooit 2 graden hoger geweest. Het woestijngebied inclusief Death Valley is groter dan Nederland. Dit geeft aan hoe groot het maanlandschapgebied van de woestijn eigenlijk is. Daarom dat we geregeld borden tegenkwamen waarop stond vermeld dat je op de wegen moet blijven rijden en niet offroad moet gaan. De kans is namelijk aanwezig dat je verdwaalt, met in het ergste geval de dood tot gevolg. Ook wordt benadrukt dat je voldoende water bij je moet hebben en je tank goed in de gaten moet houden. De tankgelegenheden zijn namelijk gaars en uiteraard wordt dat uitgebuit. De benzine is 2 dollar per gallon duurder.

Het Badwater vanuit Dante's view

Het Badwater vanuit Dante's view

Als eerste zijn we naar Dante’s view. We gingen er vanuit dat het warm zou zijn. Maar toen we uitstapten werden we onderhand uit onze kleren geblazen! Er hing een gigantische wind. Iets wat zelden voorkomt in Death Valley, wat we later begrepen van iemand van het hotel. We hebben dus snel onze vesten uit de auto gevist. Het uitzicht is groots. Aan de noordzijde zie je de Furnace Creek-oase, terwijl je aan de oostkant een uitzicht hebt op het Badwater, dat 85 meter onder zeespiegel ligt. Dit is overigens ook het laagste punt van de VS.

Even tussendoor; ik ben dit bericht in de auto aan het typen, richting Yosemite. En we zitten nu midden in de sneeuw. Leuk contrast met Death Valley :)

Rolf bij Zabriskie Point

Rolf bij Zabriskie Point

We vervolgden onze weg naar Zabriskie Point. Hier konden we onze vesten in de auto laten. De wind was zeker nog wel aanwezig, maar voelde al een stuk minder koud aan. Dit punt moet vooral schitterend zijn tijdens zonsondergang. Helaas waren wij er ‘s middags. En aangezien je niet even zegt van; we gaan nog even terug, moesten we het hiermee doen. Desalniettemin was het ook zo mooi. Je hebt een mooi panorama overzicht over de vallei met zijn goudkleurige pieken en kammen die worden veroorzaakt door de gloeiende zon.

Fleur wordt weggewaaid bij Badwater

Fleur wordt weggewaaid bij Badwater

Daarna zijn we naar beneden gereden om het Badwater van dichtbij te bewonderen. Miljoenen jaren geleden was dit gebied 1 grote zee. Enkele miljoenen jaren geleden is er onder water een vulkaanuitbarsting geweest waardoor er bergketens zijn ontstaan. De verschuivingen in de aarde hebben ervoor gezorgd dat deze weer wat gezakt zijn. In het dal lagen lange periode zoutmeren die in de loop van de tijd verdampten. Wat er achterbleef was een woestijn met grote zoutoppervlaktes, zoals het Badwater. De bergen zorgen er overigens ook voor dat het zo warm en droog in Death Valley blijft. De wolken blijven steken op de bergen en komen er dus niet overheen. Ook kan de warmte die door de zon wordt veroorzaakt geen kant op tussen de bergen. Deze blijft dus circuleren tussen de bergen. Op zich ook niet gek. Het merendeel van Death Valley ligt onder de zeespiegel. Dit zorgt ervoor dat Death Valley warm en droog blijft.

De kleurige rotsen bij Artists Drive

De kleurige rotsen bij Artists Drive

Na het Badwater zijn we terugreden en hebben we de afslag naar de Artists Drive genomen. Een korte, bochtige route door de bergen heen. Hier zie je rotsen in alle kleuren van de regenboog. Daarna wilden we nog een wandeling maken bij de Golden Canyon Trail, maar besloten om toch maar terug te gaan. Te moe om nog die wandeling te maken.
We zijn dus verder gaan rijden richting het hotel. Onderweg zijn we nog gestopt bij de Sand Dunes. Je hebt hier een verzameling zandbergen op de woestijnbodem liggen die constant veranderen van vorm onder invloed van de wind. Omdat er vandaag viel wind stond, waaide het zand alle kanten op. Geen goede plek dus voor Fleurtje met d’r lenzen… Ook tijdens het rijden hadden we soms slecht zicht door het zand.

De Film poster van Star Wars deel 6 Revenge of the Jedi. Later werd deze titel veranderd in Return of the Jedi

De Film poster van Star Wars deel 6 Revenge of the Jedi. Later werd deze titel veranderd in Return of the Jedi

Nog een leuk weetje voor Rene; bij deze Sand Dunes zijn een aantal shots genomen voor Star Wars films. Tunesie staat vooral bekend als filmlocatie. Maar de scenes op woestijnplaneet Tatooine, de woonplaats van Luke, zijn hier opgenomen.

Eenmaal aangekomen bij het hotel hebben we nog even een uurtje gezwommen en in de zon gelegen. Lang zaten we er niet, anders kon je ons opgraven uit het zand ;) Daarna lekker gegeten in het hotel. We waren even bang dat de prijzen gigantisch zouden zijn omdat het het enige restaurant in de buurt was. Maar dat viel gelukkig mee. Daarna zijn we lekker vroeg gaan slapen. We hebben namelijk morgen een lange rit naar Yosemite.

Geplaatst in Amerika | Een reactie plaatsen