Fleuruptodate.nl

Nou, we staan stil. Voor ons is een ongeluk gebeurd wat waarschijnlijk nog wel even gaat duren. Verschillende politie auto’s, takelwagens en brandweer zijn ons al gepasseerd. Daarom mooi tijd om alvast een stukje te schrijven.

We zijn vroeg opgestaan, want onze langste rit stond op de planning die zo’n 6,5 uur zou duren. We zijn daarbij ook voor het eerst de staatgrens van California overgegaan naar de staat Arizona. Het ontbijt zat niet bij het hotel inbegrepen, dus hebben we bij de Starbucks een broodje met uiteraard koffie gehaald. Daarna zijn we gelijk richting Williams gegaan, waar ons hotel zich bevindt, vlak voor de Grand Canyon.

UPDATE: Na ruim een half uur te hebben stil gestaan blijken het 2 ongelukken te zijn. Eentje die is ontstaan vanwege het eerste ongeluk. De auto is onder een vrachtwagen geschoven. Wij moesten zelf ook flink afremmen voor de file. Het eerste ongeluk is inmiddels ook in zicht. Een pick-up met camper is geschaard en op zijn kant terecht gekomen. Zijn camper ligt inmiddels in de berm en zijn auto ligt op de linker baan….

Onderweg hebben we ook nog stukjes op de Historical Route 66 gereden. Ons hotel in Williams ligt ook aan de route 66. Het hele dorp Williams staat dan ook in het teken van deze weg. Route 66 was de eerste doorgaande route in Amerika. Deze route loopt van Chicago tot aan de Santa Monica Pier in Los Angeles (Deze gaan we nog bezoeken bij terugkomst in LA). De totale route bedraagt 3940 km en de route passeert onderweg 8 staten. In 1985 werd de route opgeheven met de invoering van het Interstate system (Landelijke snelwegen). Williams is het laatste Route 66 dorp wat werd ontsloten door de interstate.
Route 66 is een nostalgisch symbool voor de rol van de auto in de Amerikaanse samenleving in de periode van de jaren dertig tot zeventig van de vorige eeuw.

In Williams hebben we heerlijk Amerikaans gegeten, namelijk  Amerikaanse spareribs. Deze verschillen nog al wat met onze spareribs. Deze zijn echt van het Flinstone formaat.
Het drinken was ook van hetzelfde formaat. Ze hadden 1 maat en dat was een liter. Daarna hebben we nog wat rond gekeken in de vele souvenirs winkel met vooral veel route 66 meuk.

Vandaag hebben we San Diego weer verlaten en zijn we naar Palm Springs vertrokken. Het was gelijk de vuurproef in de bergen met de auto. Dit, omdat Palm Springs aan de andere kant van de Sierra Nevada ligt. Onderweg veranderde het landschap in een woestijnlandschap. Als we onderweg stopten om even van het uitzicht te genieten, merkten we ook dat het steeds warmer werd. Palm Springs ligt dan ook als een groene oase midden in de woestijn.

De plaats is bekend om zijn Hollywood-sterren die tussen 1930 en 1940 kozen om dit als hun ‘speelplaats’ te betitelen. Nu nog steeds kopen celebrity’s hier een optrekje.
Wanneer je de stad binnenrijdt door een palmenlaan met huizen van Spaanse stijl en goed verzorgde tuinen, geeft Palm Springs al gelijk de indruk dat het een mooie en rijke stad is. De lanen zijn breed, de winkels chique en de restaurants zien er goed uit.

Ondanks dat we op tijd in Palm Springs waren, konden we gelijk inchecken. We hebben een mooie, grote, luxe kamer met aparte keuken en zitgedeelte. Na het inchecken zijn we even boodschappen gaan doen. Vervolgens zijn we naar de Aerial Tramway gegaan. Dit is een kabelbaan die 1790 meter de hoogte in gaat. Van een woestijnlandschap kom je boven bij de wildernis van Mount San Jacinto, waar je diverse wandelpaden kunt bewandelen. Wij hebben de Dessert View gevolgd. Dit wandelpas is ongeveer 1,5 mile lang en gaat langs 5 uitzicht punten. Het was boven met ongeveer 65F (18 graden) lekker wandelweer.

Na ongeveer 2 uur waren we weer terug bij de kabelbaan en konden we weer naar beneden gaan. Beneden aangekomen voelde je gelijk de hitte weer. Na het eten hebben we nog even jacuzzi bij het hotel uitgeprobeerd en hebben we nog een paar baantjes in het zwembad getrokken. Nu op tijd naar bed voor een lange reisdag morgen naar Williams (Grand Canyon). We passeren dan ook voor het eerst een staatsgrens. We gaan naar Arizona!

Zoals jullie al hadden kunnen lezen bij dag 3 zouden we in San Diego naar Sea World gaan. Vandaag was het dan zover; een hele dag tussen alle dieren van de zee. We waren vrij vroeg. Het hotel ligt om de hoek bij Sea World. Het park ging om 10 uur open met het Amerikaanse volkslied. Iedereen ging stil staan met de hand op de borst, behalve Rolf en Fleur want wij vinden dat overdreven nationalistische gedoe maar niks.

We zijn begonnen met de Animal Connects. Hier vind je aparte diersoorten van over de hele wereld.
Hierna vonden we het tijd voor onze eerste attractie Journey of Atlantis. Dit is een soort combinatie van een achtbaan en een splash. We kwamen er in elk geval goed nat uit (wat later bleek niet voor de eerste keer deze dag).
We zijn onze weg vervolgd naar de Penquin Encounter. Hier werden de pinquins gevoederd, het was er vooral erg koud met onze natte kleding.
Na de pinquins zijn we naar Wild Artic gegaan. De flight simulator was gesloten maar de dieren konden we gelukkig wel bezoeken. Het ging dan uiteraard om dieren die op en rond de Noordpool leven, zoals de ijsbeer en de Beloega. Na deze winterse dieren was het tijd voor de eerste show; Sea Lions Live. Een leuke show waarin 2 zeeleeuwen de hoofdrol spelen.

Na afloop van deze show zijn we gelijk naar de volgende show gegaan want deze stond al op het punt van beginnen. Het ging ditmaal om de grootste show van het park; One Ocean. Ook hier begonnen we typisch Amerikaans om de strijdkrachten te bedanken voor hun daden in Irak enz. enz. De hoofdrol speler in de show is Shamu, een orka, samen met 3 anderen voeren ze een spetterende show op wat vooral de onderste rijen hebben gemerkt (zeiknat waren ze daar ).
Na de show was het tijd om even wat rustiger aan te doen. Dit kon in de skytower waarin we een mooit uitzicht hadden over San Diego.

Na de skytower kwam het leukste gedeelte van de dag; het Rocky Point Preserve. In dit basin komen de dolfijnen zo dichtbij dat je ze kan aaien. Het enige nadeel is dat ze het ook erg leuk vinden om je nat te maken :S. Na aardig wat tijd te hebben doorgebracht bij de dolfijnen en aardig nat te zijn geworden, zijn we naar de Shipwreck Rapis gegaan. Dit is een soort Piranha van de Efteling maar dan met de garantie dat je helemaal doorweekt terugkomt (nee, we zijn niet verkouden de rest van de vakantie want het weer in San Diego is heel saai. Het hele jaar rond de 22 graden met alleen maar zon).
Om even bij te komen van al dat water geweld hebben we wat gegeten. Ze stonden ons raar aan te kijken toen we een half rack (spare rib) bestelde die we notbene met z’n tweeen opaten.

Om het eten de kans te geven te zakken zijn we vervolgens naar de Bayside skyride gegaan, een kabelbaan over de Seaworld baai heen. Ondertussen waren we al een aantal keer langs de nieuwe achtbaan Manta gelopen. Helaas voor ons gaat deze pas op 26 mei open :s.
Na de Seaworld bay te hebben bewonderd zijn we naar het freshwater aquarium gegaan. Hierin vind je diverse zoetwater vissen met als blikvanger de piranha’s.
Inmiddels was het alweer tijd geworden voor een volgende show, ditmaal Blue Horizons. Dit is een spetterende show (wat wederom de onderste rijen goed hebben gemerkt) met dolfijnen. Van de dolfijnen zijn we nog naar de wat minder vriendelijke haaien geweest in het Shark encounter. Na deze haaien was het tijd geworden voor onze laatste show van de dag; Sesame street presents Lights, Camera, Imagination 4D. In deze show moeten onze Sesamstraat vrienden hun verbeelding laten spreken.

Na deze laatste show hadden we nog wat tijd over en besloten we om nogmaals naar Rocky Point Preserve te gaan. Ditmaal waren de dolfijnen iets minder nieuwschierig maar het was wederom een succes. Als laatste zijn we speciaal voor Fleur nog even naar Sesamestreet Play gegaan waar Fleur samen met haar Sesamstraat vriendjes lekker kon spelen. Dit was alweer onze laatste dag in San Diego morgen gaan we naar Palm Springs waar de tempratuur in elk geval een stuk hoger ligt dan in San Diego.

Vandaag stond in het teken van onze eerste verplaatsing van L.A. naar San Diego, nadat we waren uitgecheckt en onderweg nog even hebben getankt. Het tanken gaat wat anders dan we gewend zijn in Nederland. Je moet hier van tevoren inschatten voor welk bedrag je gaat tanken en daar wordt de pomp op ingesteld. Het zou maar een kort ritje worden van ongeveer 1,5 uur. Maar omdat we die 5-baans freeway op den duur wel saai begonnen te vinden, besloten we om een stukje langs de kust te rijden.

Uiteindelijk waren we om ongeveer 1 uur bij het hotel in San Diego. Omdat we pas om 3 uur konden inchecken zijn we alvast de stad gaan verkennen. Als eerste naar Presidio. Op deze plek werden vroeger in 1774 de indianen bekeert/gedwongen tot het christendom. Het is tegenwoordig een mooi park met veel squirells en een mooi uitzicht over de stad.

Vervolgens zijn we doorgereden naar Mission Beach. We kwamen uit bij Belmont park waar een klein entertainment park op de boulevard zit. Hier hebben we dan ook even rondgekeken en nog een stukje langs het strand gelopen voordat we terug gingen naar het hotel.

Na het inchecken zijn we naar Oldtown gereden. Op deze plek hebben de eerste inwoners van San Diego zich gehuisvest. Voor Amerikaanse berippen is het er oud, in werkelijkheid gaat het om halverwege de 18e eeuw. Na een uurtje in Oldtown te hebben rondgelopen zijn we naar Downtown gereden. Net als in Los Angeles ook hier vooral veel hoge gebouwen en weinig sfeer. Wat hier ook opviel is de grote hoeveelheid zwervers die er rondloopt. Dit heeft te maken met het feit dat San Diego aan Mexico grenst. We dachten wat te gaan eten in Downtown maar na een half uurtje hadden we het wel gezien. Niets voor ons. Aangezien we bij Oldtown veel Mexicaanse restaurants hadden gezien zijn we daar maar weer naar terug gereden. En wat bleek, we waren niet de enige. Er was geen parkeerplek te vinden. Uiteindelijk zijn we uitgekomen bij een leuk Mexicaan restaurantje waar het eten ons goed heeft gesmaakt. Na het eten zijn we terug naar het hotel gegaan waar wederom bij het zien van de kussen in slaap vielen.

Dag 3 van L.A. is een dagje pretpark geworden. Universal Studios Hollywood is een filmstudio waar een van de oudste studiocomplexen staan die nog gebruikt worden. Onder andere Desperate Housewises wordt hier nog opgegenomen. Op deze plek wordt al sinds 1914 gefilmd en is nu uigegroeid tot een gigantisch entertainmentbedrijf.

Het park ging om 10 uur open. Daarom dat we vroeg op pad zijn gegaan en stapten we om 9 uur de auto in. Toch hebben we er 1,5 uur over gedaan om er te komen. De gemiddelde tijd die je toch wel nodig hebt om van A naar B te komen in L.A.
Nadat we onze auto hadden geparkeerd kwamen we terecht op de Citywalk. Een plek waar je na afloop nog kunt shoppen en eten.
Omdat het park op een berg ligt, is het verdeeld in 2 gedeeltes die onderling verbonden zijn met roltrappen, “Upper Lot” en “Down Lot.” Aan de kassa een Combo Ticket Sea World gekocht. Daar gaan we namelijk ook nog heen in San Diego.

Als eerste zijn we naar de oudste en tevens langstdurende attractie gegaan van het park; de Studio Tram Tour. Hier neem je een kijkje achter de schermen bij ‘de backlot’ van werelds grootste, werkende filmstudio. Onder leiding van komiek Jimmy Fallon (uiteraard niet echt, maar via een beeldscherm ) wordt je door de studios begeleid. Terwijl je langs de studios wordt geleid, kom je tussendoor in attracties terecht, zoals de King Kong 360 3D experience, Jaws en de explosieve special effects van de Fast and the Furious. Ook word je door de wijk van Desperate Housewives en Bates Motel van Psyho gestuurd. Ook kom je in de vliegtuigcrash van de film War of the Worlds terecht. En nog een hoop andere dingen. De tour duurde dan ook zo’n 45 minuten.
Na de tour zijn we naar The House of Horrors gegaan. Door deze donkere en enge doolhof kom je oog in oog te staan met een aantal van de meest angstaanjagende personages uit enkele van de engste horror films aller tijden, zoals Frankenstein, Wolf Man en Chucky.
Daarna naar de show Special Effects Stage gegaan. Hier hoor je de geheimen van specials effects met onder andere CGI, stop motion, motion capture en 3-D technologie.
Op naar WaterWorld, een vloedgolf van explosieve actie. De film komt tot leven met spectaculaire stunts en overweldige explosies.
Na een lunchstop zijn we doorgegaan naar The Simpsons Ride, een simulator waarbij je meereist met Homer, Marge, Bart, Lisa en Maggie in een dagje pretparken van Krustyland. Je bent na het ritje aardig door elkaar geschud.
Tijd voor Shrek 4D. Een welbekend concept waarbij je stoelen meebewegen met de film en je geregeld water in je gezicht krijgt en wind langs je benen geblazen wordt. Lord Farquaad herrijst uit de dood en probeert Fiona in het hiernamaals te krijgen. Uiteraard steken Shrek en Donkey hier een stokje voor.
Op naar “Down Lot”, waar we als eerste de Revenge of the Mummy betreden. Een achterbaan in het donker waarbij je de mummy’s moet proberen te ontlopen met onverwachte wendingen en bloedstollende special effects.
En daarna was het zo ver! De nieuwste attractie van het park die nog maar net een paar dagen open is; Transformers The Ride 3D. De nieuwe tijdperk van simulatoren is aangekomen. Met behulp van HD 3D-media is de grens tussen fictie en werkelijkheid beter vervaagd dan ooit. Je wordt midden in een oorlogsgebied geplaatst. Samen met Optimus vecht je om de Allspark te beschermen. De toekomst van de mens ligt in onze handen. Een ding is zeker; deze nieuwe manier van sumulatie is zeker een verrijking van de oude manier zoals The Simpson Ride.
Tijd voor Jurassic Park The Ride. Een waterattractie waarbij je oog in oog komt met dinosaurussen. Totdat je een verradelijke val recht naar beneden maakt.
Na een kort bezoekje aan The NBC Universal Experience, waar je rekwisieten, garderobe en artefacten van 100 jaar Universal filmgeschiedenis van onder ander de films Gladiator, Mamma Mia, Jaws en The Mummy kan bekijken, zijn we weer naar boven gegaan naar de “Upper Lot”.
Tijd voor Terminator 2: 3D, een vooruitblik naar de toekomst van de machine-gecontroleerde wereld van de Terminator. Bij Cyberdyne Systems Corporation wordt je getuigen van de nieuwe Terminators, totdat je meegenomen wordt in de toekomst van de Terminator. Je wordt meegnomen in een interactieve ervaring met 3D effects en live-action stunts.
Als laatste zijn we nog naar Universal’s Animal Actors geweest. Hier zie je hoe dieren worden opgeleid die in films worden ingezet. Ze laten hun trucs zien maar hebben daarnaast de touwtjes van de show volledig in eigen handen.
Toen was het tijd om afscheid te nemen van het park, met een hoop filmkennis op zak. We hebben nog even een hapje gegeten op de Citywalk en zijn toen direct naar het hotel gegaan. Een blik op het bed en we waren vertrokken

[Meer foto's volgen]

Gelukkig! Ons pakje met de TomTom was binnengekomen. Dat maakt het leven en de vakantie al een stuk aangenamer. Daarnaast geen last gehad van een jetlag. We vlogen met de zon mee, dus dat was een groot voordeel.

Na ons ontbijt zijn we even snel boodschappen gaan doen om daarna direct door te gaan naar Hollywood Boulevard. We hebben de volledige Walk of Fame afgelopen en onze ogen uitgekeken naar allerlei musea’s en attracties. En daarbij kon een wandelingetje door het Kodak Theater, waar de Oscars jaarlijks gehouden worden, niet overgeslagen worden.
Op straat kwam je geregeld een Batman, Superman of piraat tegen die maar al te graag voor een kleine vergoeding met je op de foto wilde. Terwijl je tussendoor ook nog werd overspoeld door verkopers die je een Hollywood Tour probeerde aan te smeren.

Eenmaal terug in de auto zijn we naar de Hollywood Sign gereden. De auto zo dichtbij mogelijk geprobeerd te parkeren, om uiteindelijk het laatste stuk te moeten beklimmen. Eenmaal boven had je ook een mooi uitzicht over de stad LA.
Daarna zijn we richting de Hollywood Hills gereden, met onder andere de weg Mulholland. Hier wonen enkel de rijke stinkers van LA, met schitterende maar vooral grote huizen.

Inmiddels weer uit de heuvels gereden richting Rodeo Avenue. vergelijkbaar met de de P.C. Hooftstraat van Amersterdam. Als echte decadente types hebben we daar onze lunch geconsumeerd.

Als je aan LA denkt, denk je waarschijnlijk ook aan de vele stranden. Dit konden we natuurlijk niet negeren Onze auto dus geparkeerd bij Venice Beach. Eens kijken of het strand zijn naam hoog houdt, namelijk Muscle Beach. We hebben daar wat rond gelopen en even in het gras wat bijgekomen.

Als laatste zijn we nog Downtown gegaan. En tja, wat zal ik zeggen. Alles is erg hoog. De speciaal aangelegde parken die je tussendoor tegenkomt zijn apart, maar begrijpelijk. Ze proberen het toch nog zo groen mogelijk over te laten komen voor de werklui. We hebben in Downtown toch nog wel heel wat kilometers afgelegd. Op de kaart lijkt alles namelijk niet zo ver van elkaar af te liggen. Maar als je het gaat lopen, valt dat toch wel errug tegen! We hebben voor de terugweg dus maar de metro gepakt. Daarna de auto weer opgezocht om richting ons hotel te gaan. Hoog tijd om weer bij te tanken!

Om 11.40 uur gingen we met British Airways de lucht in richting Heathrow, Londen. Daar hebben we 4 uur moeten wachten om met Air New Zealand om 16.15 uur Engelse tijd weer op te stijgen richting Los Angeles. We hadden mazzel. Omdat niemand naast ons zat, was onze plek geupgrade naar skycouch. Je kunt je plek dan ombouwen tot een bed. Uiteindelijk niet gedaan. Teveel gedoe en teveel slapen mochten we niet, omdat teveel slapen niet verstandig was om te doen i.v.m. het tijdsverschil. We moesten zo´n 10 uur onze tijd zien op te vullen tijdens de vlucht. Gelukkig was er keuze uit vele films, series, muziek en games.

Rond 19.15 uur kwamen aan in Los Angeles. We werden uitgebreid gescreend. Alle vingertoppen en ogen werden gescanned. En toen konden we richting de pendelbus om onze auto op te halen. Het eerste wat je tegemoet kwam, was de smog die er hing. Tijdens het rijden ging ik gelijk iedereen smsen dat we goed waren aangekomen. Eenmaal dat gedaan keek ik naar buiten en het eerste de beste wat ik zag was een Burger King. Lekker cliche.

We hadden onze auto bij Dollar besteld. Na de standaard procedures konden we de auto gaan halen. “De sleutels zitten al in de auto.” Ik dacht eerst dat die een grapje maakte, maar dat bleek uiteindelijk niet zo te zijn… De Dogde Charger die we besteld hadden, stond er niet… We konden er eentje uitkiezen die bij de Full size gedeelte stond. Uiteindelijk pikte we de Chevrolet Impala eruit.

Nou, eens kijken hoe dat ding (lees: automoaat) werkt. Uhhh, dit stond er: [P] | [R] | [N] | [D] | [L]. Shit, hoe zit dat? Maar even het boekje erbij gepakt. Uiteindelijk was het vrij makkelijk; [P]ark, [R]everse, [N]eutral, [D]rive, [L]ow. Echt tijd om te oefenen was er niet, omdat je gelijk een richting in gestuurd werd. Op hoop van zegen! Het ging uiteindelijk prima. Tussendoor geleerd dat je altijd je rem moet intrappen als je wilt switchen van stand en je moet als je uitstapt, de stand altijd op [P]ark zetten, anders krijg je de sleutel er niet uit. Wat op zich logisch klinkt

Tijdens de autorit werd je overspoeld met uithangborden. De ene nog groter dan de ander. Alles om aandacht te krijgen van de mensen op de weg en straat. We hebben ongeveer uur door Los Angeles gereden omdat we ons eerste hotel, Crimson Hotel, niet konden vinden. Ach, hebben we in ieder geval al een beetje LA kunnen bekijken. Daarna direct ingecheckt en onze kamer opgezocht, wat het nummer honderd en … (collega’s, vul maar aan ) had. (Voor de andere mensen, lees: 120). Tijd om echt te gaan slapen!

Gisteren alle spullen ingepakt en nu klaar om te gaan! Paspoort? Check! Creditcard? Check! Overige papieren? Check! Nu, samen met mijn ouders, richting Schiphol. Laat de reis maar beginnen! Met als eerste stop Heathrow, Londen.

Na een tijdje wikken en wegen (een Mustang is ook wel erg leuk, toch?…) hebben we besloten om de Dodge Charger te gaan huren in Amerika! En? Zullen we de show ermee stelen? Ik zie ons er al helemaal in rondtoeren. Hieronder zie je hoe die eruit ziet.

Halverwege mei is het zover! Of kan ik beter zeggen; Zo ver??… Inmiddels zijn alle hotels geboekt en hebben we definitief de route kunnen vaststellen hoe we gaan rondtrekken. Google Maps is uitstekend geschikt om dit uit te tekenen:

Grotere kaart weergeven

Ook hebben we vandaag de wegenkaart van Californië en omstreken gekregen van ons (schoon)broertje. Nog als verjaardagscadeautje voor Rolf’s zijn verjaardag. Nu nog de TomTom regelen en moet het qua rijden toch helemaal goedkomen.

Via deze blog gaan wij een poging doen jullie op de hoogte houden van onze belevenissen in West Amerika.  Op zaterdag 12 mei gaan we de lucht in richting L.A. Vanaf dat moment gaat onze reis beginnen.